Ãœye Sayısı = 14 Hikaye Sayısı = 208 Yorum Sayısı = 8 bilgelik Tarih : 30/05/2009 Okunma : 23Ölmek üzere olan yaÅŸlı bir baba, yatağının başına üç oÄŸlunu çağırarak,
onlara vasiyette bulunur:
- OÄŸullarım, ben ölünce, birbirinize düÅŸmemeniz için, size sahibi
olduÄŸum
17 deveyi paylaÅŸtırmak istiyorum. Miras olarak develerin yarısını büyük
oÄŸluma, üçte birini ortancaya, dokuzda birini ise küçük oÄŸluma
bırakıyorum.
BabalarÄ
Guzel Gecmek Tarih : 30/05/2009 Okunma : 38Bir kral halkı için geniÅŸ bir yol yaptırmaya karar verdi.Yapımı tamamlanan yolu halka açmadan önce, bir yarışma düzenlemeye karar verdi. Ä°steyenin bu yarışmaya katılabileceÄŸini ilan ettiren kral, yoldan en güzel geçecek kiÅŸiyi belirleyeceÄŸini söyledi.
Yarışma günü, insanlar akın ettiler. Bazıları en güzel arabalarını, bazıları en güzel elbiselerini getirmiÅŸti. Kadınlardan kimileri saçlarını e
Yasli Kadin ve Mese Agaci Tarih : 30/05/2009 Okunma : 25Kuraklık o yıl, New Jersey'in yemyeÅŸil çayırlarını kahverengine
çevirmiÅŸ ve tüm New Jerseylilerin gurur kaynağı yüzyıllık dev aÄŸaçların yapraklarının zamanından önce dökülmesine neden olmuÅŸtu.
Kuraklığın kırküçüncü gününde, küçük bir kentin yoksullar mahallesinden geçen Tom Greenfield adlı genç bir tarım uzmanı, tozlu yolda bir kova suyu sür&uum
Sokaktaki ihtiyar Tarih : 05/06/2009 Okunma : 30Bir bahar sabahı,Sümeyye,Merve,FatoÅŸ,ve Fatmagül dershanelerine gitmek gibi bir amaç uÄŸruna evlerinden çıkmışlardı.Kimi insanlar sıcak yataklarında yatmış rüya görüyordu, kimisi bir ayağı yorganın içinde bir ayağı yataktan yere doÄŸru sarkmış tavanı seyrediyordu. Bizim dörtlü ise birer hamal misali çantalarını sırtlamış ve yola koyulmuÅŸlardı.Her zaman yaptıkları gibi dershanenin önünde buluÅŸt
Hayattan Umudunu kesmeyen Tarih : 05/06/2009 Okunma : 18Ankara’dan Gülay CeritoÄŸlu’nun hatırası, özellikle binlerce umutsuz hastamıza moral kazandırabilecek nitelikte... "Bayrama üç gün kala neydi bu başımıza gelen böyle?.. Hiç olmadık bir vakitte "Karnım aÄŸrıyor" diye tutturmuÅŸtu babam. Hani karın aÄŸrısı öyle dert edilecek birÅŸey deÄŸildi. Galiba, rahatsız olanın evimizin direÄŸi biricik babamız olması, bizi endiÅŸelendirmeye yetmiÅŸti. "Bu böyle olmaz" diyorduk. M
