oldukca yorucu bir işte çalışan koca, hergün işe giderken, ya evin geçimi için ben neler çekiyorum, karım ise gününü gün ediyor diye için için yakınırmış. birgün allah'a;
allahım, nolur birkaç günlüğüne karımla bana yer değirde, görsün neler çektiğimi, nafakamızı nasıl zor kazandığım diye dua etmiş ve duasıda kabul olmuş.
görevler değilince ilk gün fırmalıl erkenden, kocasının kahvaltısını hazırlamış, onu işe göndermiş, sıra çocuğa gelmiş, onuda okula göndermiş, ardından ipteki çamaşırları toplayıp ütülemiş, camları silmiş, banyoyu, klozeti temizlemiş, bu ara okuldan gelen çocuğun üstünü değiştirmiş ve yemeğini hazırlamış, sonra akşam yemeği telaşı başlamış, kocası iştem gelesiye kadar ucu ucuna yemeği yetiştirebilmiş.
ikinci günü, yine kocasını işe yollamış, çocuğu okula göndermiş, yapılacak işlere bezgin bezgin bakmış, camlar silinecek, çamaşır dün yıkandığı halde gene var, pazata gidilecek, ardı arkası kesimliyor.
yeniden başlamış duaya; allahım, birkaç gün dayanmak çok zor, n'olur beni yeniden eski halime sok.
allah yanıt vermiş ve,
hemen olmaz eyy kulum, dokuz ay beklemen lazım, çünki hamilesin..